2010 (c) mlektury.pl

STRESZCZENIE

Strony z opracowaniem:  | 1  | 2  | 3  | 4  | 5  | 6  | 7  | 8  | 9  | 10  | 

AKT I Scena 1 Są tu wszyscy poza Orgonem i Tartuffem. Biegną za p. Pernelle, która jest obrażona na nich, nie pozwala nikomu dojść do głosy, tylko wymyśla każdemu po kolei. Nie chce słuchać tego, co ma jej do powiedzenia synowa Elmira. Twierdzi, że w tym domu „wszystko stoi na głowie”. Dorynie zarzuca, iż nie potrafi pohamować języka i jest impertynentką, zawsze gotową do wtrącania się we wszystko. Damisowi zarzuca, iż ojciec chował go na błazna. Mariannie zarzuca, iż jest cnotliwą tylko na pokaz. Do synowej Elmiry ma pretensje, że ta nie świeci dzieciom przykładem, jest nieskromna i chodzi „wyfioczona”- za dobrze się nosi. Elmira nie jest matką Damisa i Marianny, jest drugą żoną Orgona, ale powinna służyć przykładem dzieciom. Jeśli idzie o Kleanta, to na miejscu Orgona już dawno „pogoniłaby go” ze swego domu. Damis, doczekawszy się głosu, pyta, czy jej zdaniem Tartuffe jest lepszy od nich. Tak, oczywiście. A wtrącanie się Tartuffe do wszystkiego, jego zakazy są dobre. Doryna to potwierdza. Pernelle uważa, że należy go za to szanować. Damis nie może go znieść, Tartuffe go drażni. Gdy do nich przyszedł, był nędznikiem w podartych łachmanach, a teraz pozuje na pana domu. Doryna twierdzi, że Tartuffe tylko przed panią Pernelle udaje świętego. Pernelle go broni, Doryna uważa, iż Tartuffe chce uwieść Elmirę. W obronie rodziny staje Kleant, nie są tak zepsuci, jak to widzi Tartuffe. Pernelle widzi tylko jego modlitwy i pobożność. Chwali przygarnięcie Tartuffe przez Orgona i stawia go za wzór człowieka. Wreszcie po kłótni żegna się z synową, oświadczając, iż jej noga nie postanie długo w jej domu. Scena 2 Kleant i Doryna rozmawiają o Orgonie. Doryna chwali Orgona, który kiedyś był mądrym człowiekiem i służył królowi, a od chwili poznania Tartuffe, zgłupiał. Słucha tylko Tartuffe, nawet lepiej od swojej rodziny, szaleje za nim, dogadza na wszystkie strony, a każde słowo Tartuffe ma za wyrocznię. Im też daje się we znaki, wszystkiego zakazuje i krytykuje, na przykład wyrzucił Dorynie chusteczkę do błota, bo zaznaczyła nią coś w książce „Żywoty Świętych”. Charakter Tartuffe i sposób działania to usidlanie swoja pobożnością innych, a potem rządzenie nimi.

Strony z opracowaniem:  | 1  | 2  | 3  | 4  | 5  | 6  | 7  | 8  | 9  | 10  | 

Rozprawka

Czy prawdomówność się opłaca? Rozważ przykłady postępowania bohaterów “Świętoszka” oraz swoje własne. pobierz

Esej

Cechy literatury staropolskiej. pobierz